-7% na wszystkie generatory wodoru z kodem WODOR7 Darmowa dostawa od 300 zł SKORZYSTAJ
E-mail:kontakt@jonizatory.eu
Numer telefonu:+48 500 086 058
Zapisz się na newsletter, odbierz 5% rabatu i otrzymaj e-book GRATIS!
Darmowa dostawa od 300 zł!
Profil jonizatory.eu na portalu Facebook
Kanał jonizatory.eu na portalu Youtube
Profil jonizatory.eu na portalu LinkedIn
Profil jonizatory.eu na portalu Instagram
Wróć do listy publikacji

Wodór cząsteczkowy – właściwości chemiczne i badania

23 października 2019
  • Artykuły o wodzie
  • Artykuły o wodorze
  • Udostępnij na Facebooku
  • Udostępnij na X
  • Udostępnij na LinkedIn
  • Prześlij emailem
  • Skopiuj link
wodor czasteczkowy

Około 75% masy widzialnego wszechświata to wodór. To najpowszechniejszy pierwiastek we wszechświecie, ale w atmosferze Ziemi jest go bardzo mało: tylko jedna na dwa miliony cząsteczek powietrza to wodór. W naturze H2 wytwarzają bakterie i algi w ramach metabolizmu beztlenowego. W wodzie wodorowej chodzi właśnie o wodór cząsteczkowy H2, czyli obojętny gaz rozpuszczony w wodzie.

Wodór to najlżejszy ze wszystkich pierwiastków. Jego liczba atomowa to 1. W warunkach bardzo wysokiego ciśnienia przechodzi w stan metaliczny. Ma dwa trwałe izotopy: prot, czyli najprostszy możliwy atom, oraz deuter, który stanowi ok. 0,015% wodoru na Ziemi. Pierwszą osobą, która opisała otrzymywanie wodoru, był alchemik Paracelsus. Palną i lotną naturę tego gazu opisał w 1671 roku Robert Boyle.

Wodór jako osobny gaz wyodrębnił w 1766 roku angielski uczony Henry Cavendish. Odkrył on także, że wodór zmieszany z powietrzem wybucha. Pierwsza publikacja o wykorzystaniu wodoru w medycynie pojawiła się w 1888 roku i dotyczyła diagnostyki. W 2007 roku japoński zespół Ohsawy opublikował w „Nature Medicine” pracę o reakcjach wodoru z wolnymi rodnikami, prowadzoną na hodowlach komórkowych i na modelu zwierzęcym.

Na początku lat 2000 we Francji badano wodór podawany pod podwyższonym ciśnieniem. Doświadczenie prowadzono na myszach ze stanem zapalnym wątroby, które przebywały w komorze z mieszaniną zawierającą wodór. Badacze mierzyli u nich m.in. poziom czynników antyoksydacyjnych i markery stanu zapalnego.

W kolejnych latach pojawiły się pierwsze małe badania z udziałem ludzi. W 2008 roku w Japonii 30 osób z cukrzycą typu 2 lub obniżoną tolerancją glukozy piło przez 8 tygodni wodę bogatą w wodór. Autorzy analizowali parametry biochemiczne krwi, m.in. poziom cholesterolu LDL, wolnych kwasów tłuszczowych i tolerancję glukozy. Była to niewielka próba, dlatego jej wyniki traktuje się jako wstępne.

Wodór cząsteczkowy a wolne rodniki: co mówią badania

Naukowcy badają przede wszystkim to, jak wodór cząsteczkowy (H2) zachowuje się wobec wolnych rodników wewnątrz komórek. Najwięcej uwagi poświęca się jego reakcjom z najbardziej reaktywnymi rodnikami, np. rodnikiem hydroksylowym. Wolne rodniki powstają w komórkach jako produkt uboczny wytwarzania energii w mitochondriach.

Wolny rodnik ma niesparowany elektron, który „uzupełnia”, odbierając elektron sąsiedniej cząsteczce. Rodniki żyją krótko i są nietrwałe, ale szybko reagują z innymi cząsteczkami. Reaktywne formy tlenu (Reactive Oxygen Species, ROS) mogą uszkadzać struktury komórek.

Organizm ma własny system antyoksydacyjny, który na co dzień radzi sobie z wolnymi rodnikami. Gdy rodników jest więcej, niż ten system jest w stanie zneutralizować, mówi się o stresie oksydacyjnym. H2 to najmniejsza cząsteczka w przyrodzie.

Dzięki małym rozmiarom i brakowi ładunku wodór łatwo przenika przez błony biologiczne, dlatego naukowcy badają, jak zachowuje się wewnątrz komórek. Większość tych badań to wciąż doświadczenia laboratoryjne i na zwierzętach albo małe próby z udziałem ludzi. Nie potwierdzają one, że woda wodorowa zapobiega chorobom lub je leczy.

Woda wodorowa: jak powstaje i czym ją wytwarzać

Japońscy wynalazcy opracowali generator, który zmienia potencjał oksydoredukcyjny (ORP) wody z dodatniego na ujemny, nasyca ją wodorem cząsteczkowym i alkalizuje. Potencjał ORP takiej wody dochodzi do -400 mV. Ujemny potencjał oznacza, że w wodzie jest rozpuszczony wodór, który łatwo oddaje elektrony.

Pierwszymi źródłami wody wodorowej były jonizatory wody alkalicznej, jednak wytwarzały wodę o niskim poziomie H2. Więcej wodoru dają generatory wody wodorowej, które produkują wodę o stężeniu 0,8-1,2 ppm. Urządzenia te rozpuszczają w wodzie wodór pod wysokim ciśnieniem, a często mają też filtr, który oczyszcza wodę z niektórych zanieczyszczeń.

Dla wielu osób szklanka wody wodorowej to element codziennego rytuału dbania o siebie. Badania nad wodorem cząsteczkowym wciąż trwają. Woda wodorowa nie jest lekiem i nie zastępuje leczenia ani porady lekarza.

Źródła:

Kajiyama S. i in., „Supplementation of hydrogen-rich water improves lipid and glucose metabolism in patients with type 2 diabetes or impaired glucose tolerance”, Nutrition Research 2008; 28(3): 137–143.

Ohsawa I. i in., „Hydrogen acts as a therapeutic antioxidant by selectively reducing cytotoxic oxygen radicals”, Nature Medicine 2007; 13(6): 688–694. https://doi.org/10.1038/nm1577

Gharib B. i in., „Anti-inflammatory properties of molecular hydrogen: investigation on parasite-induced liver inflammation”, Comptes Rendus de l’Académie des Sciences III 2001; 324(8): 719–724.

Udostępnij:
Poprzedni Terapia wodorowa – działanie wodoru cząsteczkowego 22 października 2019 Następny Filtry w jonizatorze i systemach filtrujących – Dlaczego należy wymieniać? 05 listopada 2019 Filtry w jonizatorze i systemach filtrujących - Dlaczego należy wymieniać?
Podobnie wpisy z kategorii